Verhuisd!

Verhuisd!

Op 29 december 2015 trokken we de deur achter ons dicht. Drie broeders reden ´s ochtends weg om zeven uur, een broeder bleef tot vroeg in de middag om de losse eindjes op te vangen en nog even beschikbaar te zijn voor de nieuwe bewoners, die direct al naar binnen stroomden. Onder hen veel jonge mensen die hun weg vanzelf wel vonden.

De verhuiswagens kwamen 30 december op het eiland. Bij hun vertrek namen namen ze veel van de oude inboedel mee. Het huis lijkt precies op maat voor ons: er is ruimte genoeg voor vier broeders en een bidplaats, refter, keuken, bibliotheek, logeerkamer en ontvangstruimte. We vinden het wel jammer dat we geen gasten bij onze diensten in de bidplaats kunnen ontvangen. Van de andere kant is het goed dat de aandacht nu gericht is op ons vieren.

Kerst en jaarwisseling trekken veel gasten naar het eiland die de feestdagen graag in de stille natuur vieren. Overal verwelkomden mensen ons met de kreet We hebben jullie gezien – daarmee doelend op de documentaire over ons die op 27 december was uitgezonden. De toon was warm en hartelijk. We maken ons geen zorgen dat we in de aandacht blijven. We weten inmiddels dat zo’n hype maar kort duurt.

Op 2 januari begonnen hier de stille wintermaanden. Dan zijn er vrijwel geen gasten op het eiland en wordt de intimiteit van het gemeenschapsleven van het dorp voelbaar. Het leunt mooi aan bij ons eigen gemeenschapsleven, hoewel we ons niet gaan mengen in het dorpsleven. Wij voelen ons hier welkom en thuis en we zijn heel dankbaar dat het allemaal zo heeft mogen gebeuren.